Gel.

Het komt wel eens voor dat ik in de bus zit & me daar dan ook ten volle van bewust ben. Het fascinerende aan een bus is dat die voertuigen nooit schoon zijn. Op de achterste bank hebben middelbare scholieren leuzen gekalkt die de wedergeboorte van Hitler als hoofdthema hebben. Als je niet oppast pak je ergens met je hand in de verse kauwgum, of plet je een halve rijstwafel die men heeft achtergelaten op een stoelzitting.

De ruiten van een bus zijn echter nog vreemder. Zeker die incidentele vettige plekken die je wel eens ter ooghoogte kan waarnemen. Het duurde even voordat ik door had dat die vettigheid gewoon kwalachtige afdrukken zijn van haargel of wax.

Het beeld van een jonge brugklasser die 's ochtends nog even zoet in slaap valt tegen het ranzige busraam & zodoende een vettige, kwalachtige vlek achterlaat op datzelfde raam houd me nu al dagen bezig.