-je.

...als kinderen kleine verdrietjes hebben...

BRON: De Volkskrant, woensdag 1 september 2004

Dit bovenstaande zinselement werd uitgesproken door een directeur van een scholengemeenschap ergens in Nederland.
Niet het feit dat kinderen verdriet hebben vind ik een shockerend onderdeel, maar het gebruik van verkleinwoorden.

Wij Nederlanders, ja als groep, hebben de hatelijke gewoonte om alles maar dan ook alles te verkleinen. We hebben verdorie zelfs een verkleinwoord voor een immense bal brandende & lichtgevende rotzooi ergens een paar lichtjaren het zonnestelsel in. "Zie het zonnetje toch eens lekker schijnen!"
Dat hoor je een Brit niet zo maar in zijn eigen taal verkondigen.

We maken van het woord "kleuter", kleutertje, alsof het nog niet duidelijk genoeg is dat het om een klein persoon gaat. "Kabouter" wordt "kaboutertje". Ik weet niet waarom, misschien een overdreven zucht naar extreme verduidelijking...

Verkleinwoorden, of woordjes als je een rechtgeaarde Nederlander bent, dienen zoveel mogelijk te worden vermeden.
& "Verdrietjes" bestaan niet!

Haat!