Perpetuum Mobile, of het Synoniem van Totale Zinloosheid, etc.

...krijg je je eerste bromtol. Het duurt een tijdje voor je in de gaten krijgt hoe het ding in evenwicht moet blijven, maar als je eenmaal weet dat je een paar keer de staaf in de tol moet drukken is er geen kunst meer aan.

Een bromtol bromt niet eens.
Het tollen is ook al niet erg overtuigend.

Dan ontdek je andere doeleinden voor de bromtol. Dat gaat een tijdje goed, totdat het porseleinen poezentafereeltje van je moeder tegen de grond gaat. Terwijl je toch echt tussen de familiefoto & het poezenbeeldje scoorde.

Nadat de scherven zijn verdwenen probeer je schuldbewust de bromtol uit elkaar te slopen op je vaders werktafel in de schuur. Pas als je het ding tussen de bankschroef zet & begint te draaien knapt het speelgoed eindelijk kapot.
Met een voldane grijns op je gezicht loop je terug naar binnen.

Je oom & tante, die je toch al niet leuk vond omdat ze altijd drie stomme nichtjes meenemen, geven je echter op je verjaardag in al hun wijsheid een nieuwe bromtol. Omdat de vorige die ze je hadden gegeven nog steeds in stukken onder de bankschroef van je vader ligt...