In een groepje van drie mensen zie je vaak dat een van de drie personen niet zo veel te vertellen heeft. Meestal is het de onzekere van het drietal.
Op zich is daar niets mee aan de hand.
Het wordt echter een probleem als diezelfde persoon uit zijn/haar verbale isolement wil komen. Tenenkrommend zijn dan de pogingen tot humor. Licht discriminerende opmerkingen die bij een ander dom genoeg uit de mond rollen om niet serieus te worden genomen zijn, uitgesproken door een bleu iemand, meteen van het walgelijkste soort. Je krijgt dan ook meteen een hekel aan de desbetreffende persoon, zeker als je merkt dat zijn gespreksgenoten uitermate lauw reageren op de vermeende komische noten.
Hekel wordt haat wanneer de stille derde te veel of te hard lacht om zijn/haar eigen opmerkingen. Meer dan ergerlijk is dan het zeurderige stemmetje, soms licht hysterisch overslaand van de zenuwen, de houterige maniertjes, de te grote voeten, de acné & het morsige windjack...
Sommige mensen moeten gewoon stil & saai blijven.
