Bravo jeugd

Gelukkig bestaat er geen enkel Nederlands kind dat vol enthousiasme tegen zijn/haar moeder roept:

"Later mam, later wil ik Leon de Winter worden."



Dus.

Windvaantjes

Kan iemand me uitleggen wat de begrippen "kunst" & een "windzak" (zo'n rood met wit gestreept ding om de windrichting mee aan te geven bedoel ik dus, niet iets obsceens) met elkaar te maken hebben?

Ik kom er namelijk niet aan uit & toch staan ze netjes bij elkaar op een poster over de "Maand van de Kunst" in de stad... Vast een DTP-er met een ontzettend associatieve geest.

Prins Willem-Alex is ook fan...

Vandaag hoorde ik een remix van de Studio Sport-tune op de Nederlandse radio. Het was een mixage met een rap dingetje er over heen.

Persoonlijk had ik liever gezien dat de componist van het oorspronkelijke riedeltje, te weten Tony Eyk - tevens oud-panelgedrocht bij de "Mini-Playbackshow" van Henny Huisman - nooit geboren was.

Het lot besliste echter anders.

Het horen van de Studio-port-tune-met-rap liet mij echter de gelegenheid om enige uren in volmaakte radeloosheid te contempleren over het mogelijke bestaan van mensen die dit soort muzikale walgelijkheid voor hun plezier uit enigerlei audio-apparatuur willen doen klinken.

Het feit dat er mensen zijn die raps maken op dit soort muziek & de bereidwilligheid van DJs om het een & ander te draaien is al veelzeggend, dacht ik zo.

Aftakeling

"Doe mij die bronskleurige foundation maar..."

Grappig toch dat er vooral lelijke vrouwen in een parfumerie te vinden zijn. Alsof ze toch nog wat willen redden van wat er eigenlijk al jaren niet meer te zien is.

Over schoonheid hebben we het dan, dus.

Kan iemand die vrouwen niet duidelijk maken dat meters gezichtsplamuur, of het nou bronskleurig is of niet, totaal niet helpen om een mooier gezicht te krijgen? Dat je er met hippe kleertjes, hippe bril & strakke mascara nog steeds uit ziet als een verlopen vrouw van veertig?

Niet dat er geen mooie oudere vrouwen bestaan, maar degenen die regelmatig de parfumerie binnen wandelen zijn toch wel echt het lelijkste slag. Alsof je een niet meer te redden ruïne gaat opkalefateren met zorgvuldig aangebrachte lagen muurlatex...

Het werkt niet & je ziet het meteen. Lancôme helpt er dan ook niet meer aan.

Foei mensheid

Vroeger was alles beter. Niet alleen voor wat betreft copieuze aardappelschotels of de ambachtelijke bereiding van zuurkoolgerechten...

Neen!

Vroeger was heel de wereld beter, volkomen zonder ellende, als we voor het gemak een paar reuzenreptielen & wat primitieve nomadenstammen vergeten.

Eindeloos gelukkig worden lijkt inderdaad niet te kunnen. Hier op aarde kan dat in ieder geval niet. Vroeger kon dat wel. Toen bestond er nog geen ellende, toen was er nog geen oorlog of ziekte en dood. Toen de aarde nog maar net bestond toen waren de mensen eindeloos gelukkig. Op het moment dat God de aarde en de mensen geschapen had, waren die mensen altijd gelukkig. Maar die eerste mensen dachten het, net als wij, beter te weten dan God en luisterden niet naar Hem. En toen was het over met het geluk. Toch kunnen wij weer eindeloos gelukkig worden. 
Als je gelooft in God en in de Bijbel dan wordt je na dit leven eindeloos gelukkig! En als je gaat geloven in God, dan leer je nu al een beetje van dat echte geluk kennen.

BRON: www.eindeloosgelukkig.nl

Mensen zijn Schuldig, dat is heel naar. Zelfs al ben je de webmaster vaneindeloosgelukkig.nl.

Zo kwam de eerste zonde in de wereld. En hebben mensen Gods goede werk vernietigd.

& Zo is het maar net. Hel & Verdoemenis!
Maar gelukkig is er voor de kinderen een leuke kleurplaat, wellicht kunnen ze door het kleuren van de Goede Herder nog in het reine komen met hun Schepper.



Ik Vrees met grote Vreze & de Apocalyps staat voor aanstaande dinsdag in mijn agenda.

Bookmark Heleen

Zou Heleen van Royen ook kunnen scoren met iets anders dan seks? Als je de gelukkige huisvrouw zo bezig ziet dan betwijfel ik het ten zeerste. & Dat nare programma van haar los/vast man Ton! tel ik gewoon niet mee, ook al heeft ie ongeveer ieder nymfomaan stel in Nederland met een speciale kinderwens & 273 piercings aan de linkertepel al wel geïnterviewd...

Voor een schrijfster is haar website ook nog eens beroerd:

Heleen van Royen is de meest beroemde én beruchte Nederlandse schrijfster van dit moment.

BRON: www.heleenvanroyen.nl

Hebben ze Heleen niet kunnen bijbrengen dat "meest beroemde" een anglicisme is?

"Heleen van Royen is de beroemdste én beruchtste Nederlandse schrijfster van dit moment".

Het is dan wel niet waar, maar het staat wel mooier.
& Ze heeft ook nog eens zo'n lelijk, roze navigatiemenu dat gaat meebewegen als je naar beneden scrollt. Daar bovenop kun je haar boeken voor bedrijfspresentaties & feesten...

& Dat noemt zich controversieel? Phsaw.

...& ik doe een ectoplasma lekkende geleidingsgeest na...

In de wondere wereld die alternatieve therapie heet verzint men steeds inventievere vormen van therapie. Klankschalen & sjamanen mogen dan ietwat passé zijn, ze leven nog steeds voort in het Universum van het Alternatieve.

Neem nou Inipi oftewel authentieke zweethutceremonies, geïmporteerd door Sunbear uit Noord-Amerika. In de hut wordt het Aardedonker - de hoofdletter staat er niet zomaar! - & dan wordt het heel heet. Eigenlijk dus gewoon een normale, ouderwetse sauna waar ze heel lang het licht uit doen.
Helaas kun je niet deelnemen bij een zware maanstonde of hartklachten. Maar anders is het lekker nagenieten tot laat in de avond!
Je moet alleen niet vergeten om een klein cadeautje voor de vuurmensen mee te nemen, dat is traditie & anders worden de vuurmensen een beetje sikkeneurig.

Of wat te denken van een meditatie- & visualisatiecursus ("Rust vanuit je Zelf")? In een 12-delige cursus (á 100 per persoon, exclusief koffie/thee) komen onderwerpen aan bod als:

- Wat is wezenlijk, wat leeft er in jouw hart?
- Werken met vergevingsenergie;
- Een dier observeren & ervan leren;
- Je eigen innerlijke heiligdom creëren;
- In het "nu" opgaan;
- Zelfacceptatie (héél belangrijk!);
- Je hart (chakra) openen (centrum van het Zelf);
- Contact maken met je innerlijke leraar (Zelf);
- Engelenkaart-meditatie;
- Mediteren op een citaat, kerngedachte of vraag;
- Dankbaarheid.

Vooral dat laatste is van niet geringe importantie. & Zeg nou zelf; wie wil zich nou niet terugtrekken in zijn Innerlijke Heiligdom van Zijn/Haar Zelf om daar eens lekker te beginnen aan een stevig stukje Zelfacceptatie. Ik zou het wel weten.

& Op de Zevende Dag zag God dat het goed was.

In die goeie ouwe tijd, toen de dingen waren zoals ze behoren te zijn. Toen de burgerlijke moraal, nu verworden tot mikpunt van spot, nog een deugd was, deden mensen dit soort dingen:

In het weekeinde at men rollade, met boontjes.

Vader was uiteraard een held voor wat betreft het maken van volslagen nutteloze houten dingen, zoals de keer dat hij een houten steen maakte die op een pinguin leek.

De auto was vaders trots. Die rode emmer overigens ook.

Tot voor kort ontging mij de logica waarom er op Van der Valk restaurants nou net géén valk te zien was, maar een of andere tropische vogel. Nu is het helemaal duidelijk. Gerrit van der Valk heeft vast op een kinderkamer als deze gelegen, in een tijd waarin het normaal was dat je schilderijen van toekans ophing.

Of Gerrit van der Valk ook vlechten had is tot op heden het best bewaakte geheim van het Van der Valk-imperium.

Perpetuum Mobile, of het Synoniem van Totale Zinloosheid, etc.

...krijg je je eerste bromtol. Het duurt een tijdje voor je in de gaten krijgt hoe het ding in evenwicht moet blijven, maar als je eenmaal weet dat je een paar keer de staaf in de tol moet drukken is er geen kunst meer aan.

Een bromtol bromt niet eens.
Het tollen is ook al niet erg overtuigend.

Dan ontdek je andere doeleinden voor de bromtol. Dat gaat een tijdje goed, totdat het porseleinen poezentafereeltje van je moeder tegen de grond gaat. Terwijl je toch echt tussen de familiefoto & het poezenbeeldje scoorde.

Nadat de scherven zijn verdwenen probeer je schuldbewust de bromtol uit elkaar te slopen op je vaders werktafel in de schuur. Pas als je het ding tussen de bankschroef zet & begint te draaien knapt het speelgoed eindelijk kapot.
Met een voldane grijns op je gezicht loop je terug naar binnen.

Je oom & tante, die je toch al niet leuk vond omdat ze altijd drie stomme nichtjes meenemen, geven je echter op je verjaardag in al hun wijsheid een nieuwe bromtol. Omdat de vorige die ze je hadden gegeven nog steeds in stukken onder de bankschroef van je vader ligt...

Hyppolytus (priester, martelaren ± 3de eeuw)

Er zijn drie belangrijke dingen die je op een katholieke dagkalender kunt vinden.
Allereerst de datum - anders zou het geen kalender zijn. Dan daaronder de naam van een heilige samen met zijn status. Soms zijn het zelfs twee heiligen, of als men echt uit de band springt; drie. Ze zijn bijna altijd martelaar, heel gek. Veel krediet kun je daar dus ook weer niet aan ontlenen, aan het martelaarschap.

Op de achterzijde van het kalenderblaadje staat iedere dag een stichtelijke beschouwing of een spreuk. Soms in de vorm van een citaat, van een of andere schrijver die hoogstwaarschijnlijk alleen bekend is bij de kopers van zo'n katholieke dagkalender.
Sporadisch is het ook wel eens een ingezonden gedichtje. Aan de dubbele naam (Mevr. Rijssen-Boerenbrij/ Mevr. Van Uffelen-De Beukelaar/ etc.) kun je meestal zien dat de inzendsters eenzame, getrouwde & vooral bejaarde vrouwen zijn - nooit mannen. Het gedichtje is dan waarschijnlijk op de wekelijkse creatieve middag in de soos van het bejaardentehuis in elkaar gezet.

Heel soms betreft het echter een tekstje zonder afzender. Een beschouwing op maat gemaakt door de katholieke kalenderredactie. Speciaal, specifiek voor die dag. Een groepje kalendermonniken in brainstormsessie. Op gedempte toon ruziënd over de inhoud van hun stichtelijke kalender. Of het nou wel of niet over Licht moet gaan, of dat ze er misschien toch maar wat depressiviteit over verwelkte rozen tegenaan moeten gooien. De toewijding.

Concert des Levens

Ooit moet er toch iemand op het onzalige idee komen om een roman te schrijven rond de uitdrukking: "Van het concert des levens heeft niemand een program", of om die roman de titel te geven.
Ik blijf hopen dat het nog een tijd duurt voordat de bewuste persoon geboren wordt of (indien het heerschap al op deze aardkloot ronddalkt) de kiem in zijn wormstekig brein wordt gezaaid voor iets dat ongetwijfeld een verschrikkelijk slecht boek gaat worden.

Het is me alleen een raadsel waar zo'n roman dan over zou gaan.

Een excuus om het woord "tomahawk" te gebruiken

Zo van die dingen die je liever niet meemaakt.

- Slechts gehuld in een indianentooi rondspringen met een vervaarlijke plastic tomahawk in een veld met schapen (maar helaas lid zijn van de verkeerde club);

- Hopen dat Carry Slee toch niet lesbisch is & met haar die dampende zoenscène uit "Verdriet met Mayonaise" naspelen (tot je grote spijt is hoop alleen niet genoeg);

- In de opperste overtuiging leven dat Avril Lavigne de verpersoonlijking van god op aarde is (totdat je er achter komt dat ze gaat trouwen met een oude jeugdvriend & dat ze al geruime tijd Boeddhistisch is);

- Fervent liefhebber wezen van Star Trek & er dan bij aflevering 1472 achter komen dat het allemaal onzin is (om dit daarna luidkeels & levensmoe te verkondigen op een Trekkie-conventie);

- Lachen om Timon & Pumba.

Visje.

Er zijn van die plaatsen in Nederland waar je procentueel veel auto's met religieuze visjes op de achterruit of -bumber ziet.
Het zijn altijd kleine auto's die zo'n beeldmerk voeren, nooit een stationwagen of een sportwagen met een exceptioneel verlengde spoiler.
Het is vast de Calvinistisch zuinige inslag die Visjes-mensen er van doet terugdeinzen om een hele dikke & dure auto te kopen.

Een Hummer met een Visje zie ik zo gauw nog niet voor me.
Ik wil maar zeggen.

Kleine auto's dus. Dat beeld maakte tot voor kort deel uit van mijn zeer complete visie op het leven. Totdat daar plots een zwart A-Team-busje - zonder de roestvrij stalen treeplanken & een chaufferende neger met haar & kettingen - mijn bus voorbij kwam rijden. Op de achterzijde van dat ding prijkte een religieuze Visjes-sticker...

Ik moet zeggen dat ik er kapot van was. Mijn wereldbeeld totaal verstoord.

Na dat korte moment van mentale hulpeloosheid ging wijdde ik me maar weer verder aan de bestudering van de nek van degene voor me.

Sleur.

Theo, colporteur in afwasteiltjes, is het zat.
Zat om uitgemaakt te worden voor rotte vis als hij zijn plastic teiltjes van hoogwaardige & continu gegarandeerde kwaliteit aan de deur wil slijten. Al dagen loopt hij lusteloos & tevergeefs de deuren van de diverse VINEX-wijken af.
Misschien zijn potentiële klanten zo weigerachtig doordat de afwasmachine zo sterk in opmars is. Of omdat men bij het bouwen van een nieuwe keuken toch kiest voor een vaste wasbak voor de vaat, in plaats van een van Theo's teiltjes.

Zijn vrouw – zelf hartstochtelijk gebruikster van een afwasmachine - heeft misschien toch gelijk. Wie weet moet hij zich inderdaad eens gaan oriënteren op de markt van handzame afdruiprekken.
Dat schijnt allemaal nog reuze lucratief te wezen...

Mijn naam is Haas

Op het eerste gezicht lijkt er niets mis met Leo de Haas. Hij mag dan een non-programma presenteren over auto's & automobilisten bij de NCRV. Maar op die schokkerig gefilmde politiebeelden met verwijtend commentaar van Leo na is er niets aan te merken op onze ideale schoonzoon.
Mosterdgroene pakken met paarse overhemden of een handgebreide wollen trui uit grootmoeders tijd zijn misschien niet de beste keuzes qua kleding, maar verder is Leo een onberispelijk man. Dat is nou juist het storende er aan. Achter die façade van onkreukbaarheid moet een dieper geheim liggen.

De donkere kant van Leo.

De duistere zijde zal vast niets met auto's te maken hebben. Er zijn natuurlijk veel meer mannen van middelbare leeftijd die voor hun plezier met een loei van een erectie in een laagliggende bolide plaats nemen. Zo'n hobby is weinig origineel & Leo kan wel wat originaliteit gebruiken in zijn grijze bestaan.
Zou hij wellicht graag tinnen soldaatjes in vleeskleurige tinten beschilderen? Zou hem dat genoegen schenken? Men kan er alleen naar gissen.
Leo is er in ieder geval de man niet naar om in de slaapkamer overspelig te gaan zitten wezen met een tutter in de mond & een luier om. Zoiets is uiteraard veel te vulgair. Leo zit niet voor niets bij de omroep die "mensen in hun waarde laat".
De duistere kant van Leo de Haas blijft dus een raadsel. Hoewel het feit dat hij zijn vriendin Esther ontmoet heeft bij "Blik op de Weg" of de 434 pagina's zoekresultaten van Google misschien ook best wel sinister zijn.